راه شيري، راهي است شيري رنگ كه از بدو وجود انسان در اين سياره خاكي، مايه بهت و تحيرش بوده است.

اين راه سپيد رنگ كه در افسانه هاي باستان به دليل وارونه شدن دلوي پر از شير بر پهنه آسمان بدين رنگ در آمده در واقع جزيي از كهكشاني مي باشد كه منظومه ما در آن واقع شده است. امروزه شايد نور مزاحم چراغ‌هاي شهرها نمي گذارد اين راه سپيد زيبا حتي ديده شود اما كافي است به جايي دورتر از اين نورهاي كاذب برويد تا با چشم خود گوشه‌اي از كهكشان محل زندگيتان را ببينيد.

يكي از منجمان آماتور مركز نجوم اديب اصفهان در خصوص راه شيري گفت: در اساطير يوناني، راه شيري از چكيدن قطره‌اي از شيري كه هركول در كودكي و در آغوش مادر مي نوشيده، به وجود آمده ‌است.

عمران مرادي در گفت وگو  (ايسنا) در اصفهان اظهار داشت: در باورهاي ايراني اسلامي نيز از اين نوار به راه مكه ياد شده‌است به اين جهت كه در فصل تابستان كه قسمت پرنور تر آن در آسمان ديده مي‌شود جهت گيري آن به سوي قبله مي‌باشد.

وي با اشاره به ابعاد عظيم كهكشان افزود: اگر فرض كنيم، خورشيد به اندازه نقطه‌اي كوچك شود و ما آن را در مركز كاغذي بگذاريم منظومه شمسي ما كه شامل خورشيد و هشت سياره مي باشد دايره اي خواهد شد به شعاع 5 متر به مركز اين نقطه كه در واقع خورشيد تنها ستاره منظومه شمسي است. يعني اينكه خورشيد هم ستاره اي است مثل ساير ستاره هايي كه ما شبها در آسمان مي بينيم، اما به دليل اينكه اين ستارگان بسيار از ما دور هستند آنها را به شكل نقاط نوراني كوچكي مي بينيم كه البته تمام اين ستارگان به كهكشان راه شيري تعلق دارند.

اين پژوهشگر مركز نجوم اديب اصفهان تصريح كرد: حال اگر بخواهيم نزديك ترين ستاره به منظومه شمسي را تحت قياسي كه گفته شد مشخص كنيم بايد نقطه بعدي كه به عنوان ستاره مورد نظر در خارج از اين دايره است را در 20 كيلومتري اين دايره قرار دهيم حالا چند نقطه، 20 كيلومتر به 20 كيلومتر بايد بگذاريم تا كهكشان راه شيري را بسازد؟ حداقل 200 ميليارد نقطه به عنوان 200 ميليارد ستاره نياز است و به طور كلي مي توان گفت هر كهكشاني در عالم حداقل داراي 100 ميليارد ستاره است.

وي ادامه داد: در اينجاست كه براي بيان فاصله ها چاره اي نداريم جز اينكه از واحد خاصي به نام سال نوري استفاده كنيم يعني مسافتي كه نور در يك سال طي مي كند. مثلا اگر بخواهيم يك مسافت 1000 كيلومتري را با سرعت نور بپيماييم تنها يك سيصدم ثانيه طول خواهد كشيد و حال اگر بخواهيم با همين سرعت نور (كه البته رسيدن به اين سرعت براي انسان غير ممكن است) از يك سر كهكشان به سر ديگر كهكشان راه شيري برويم 100 هزار سال طول خواهد كشيد.

اين پژوهشگر نجوم با اشاره به جايگاه ما در كهكشان راه شيري افزود: كهكشان را ه شيري يك كهكشان مارپيچي است و منظومه شمسي ما در يكي از بازوهاي اين كهكشان يعني تقريبا در حاشيه هاي كهكشان موسوم به بازوي جبار قرار گرفته است.

وي گفت: ما در شبها و در محيطي تاريك مي توانيم قسمتهايي از كهكشان را ببينيم كه به صورت ابري سپيد يا شيري رنگ آسمان سياه بالاي سرمان را مزين كرده است، اما نكته بسيار جالبي وجود دارد و آن اينكه راه شيري زمستان با راه شيري تابستان متفاوت است!

مرادي افزود: در واقع مي توان گفت راه شيري در زمستان از راه شيري در تابستان كم فروغ تر و ديدن آن مشكل تر است همچنين خوشه هاي زيباي ستاره‌يي كه به صورت لكه هاي كوچك ابر مانند و با چشم غير مسلح قابل ديدن هستند در نواحي جنوبي راه شيري و در صورت هاي فلكي قوس و عقربند، اما در زمستان به صورت منظمي در طول اين مسير پراكنده اند.

وي خاطر نشان كرد: ديگر اينكه در راه شيري تابستان، غبارهاي ميان ستاره‌يي كه مانع رسيدن نور ستارگان دور دست مي شوند نيز خودنماترهسند.

اين پژوهشگر مركز نجوم اديب اصفهان با اشاره به دليل اين تفاوت گفت: دليل اصلي تفاوت ميان را ه شيري در تابستان و زمستان اين است كه كره زمين ما درون منظومه شمسي است كه اين منظومه هم خود جزيي از كهكشان راه شيري مي باشد، اما در شب‌هاي تابستان قسمت شب كره زمين به طرف مركز كهكشان راه شيري است و به همين دليل راه شيري را بسيار انبوه تر و درخشان تر مي بينيم چرا كه مركز كهكشان از انبوهي از ستارگان تشكيل شده است؛ اما در زمستان برعكس تابستان، قسمت شب زمين به سمت بازوهاي كهكشان راه شيري هستند كه ديگر از آن تراكم ستاره اي خبري نيست و به همين دليل كم فروغ تر خواهد بود. پس در واقع در شبهاي زمستان مي توانيم بازوهاي كهكشان را و در تابستان مركز كهكشان را ببينيم.

مرادي در پاسخ به پرسش خبرنگار ايسنا در خصوص زمان مناسب براي رصد راه شيري در اين شبها اظهار داشت: در شبهاي اوايل بهمن ماه شما مي توانيد راه شيري را حدود ساعت 9 تا 10 شب بالاي سر خود در آسمان رويت كنيد.

راه شيري، راهي است شيري رنگ كه از بدو وجود انسان در اين سياره خاكي، مايه بهت و تحيرش بوده است.

اين راه سپيد رنگ كه در افسانه هاي باستان به دليل وارونه شدن دلوي پر از شير بر پهنه آسمان بدين رنگ در آمده در واقع جزيي از كهكشاني مي باشد كه منظومه ما در آن واقع شده است. امروزه شايد نور مزاحم چراغ‌هاي شهرها نمي گذارد اين راه سپيد زيبا حتي ديده شود اما كافي است به جايي دورتر از اين نورهاي كاذب برويد تا با چشم خود گوشه‌اي از كهكشان محل زندگيتان را ببينيد.

يكي از منجمان آماتور مركز نجوم اديب اصفهان در خصوص راه شيري گفت: در اساطير يوناني، راه شيري از چكيدن قطره‌اي از شيري كه هركول در كودكي و در آغوش مادر مي نوشيده، به وجود آمده ‌است.

عمران مرادي در گفت وگو  (ايسنا) در اصفهان اظهار داشت: در باورهاي ايراني اسلامي نيز از اين نوار به راه مكه ياد شده‌است به اين جهت كه در فصل تابستان كه قسمت پرنور تر آن در آسمان ديده مي‌شود جهت گيري آن به سوي قبله مي‌باشد.

وي با اشاره به ابعاد عظيم كهكشان افزود: اگر فرض كنيم، خورشيد به اندازه نقطه‌اي كوچك شود و ما آن را در مركز كاغذي بگذاريم منظومه شمسي ما كه شامل خورشيد و هشت سياره مي باشد دايره اي خواهد شد به شعاع 5 متر به مركز اين نقطه كه در واقع خورشيد تنها ستاره منظومه شمسي است. يعني اينكه خورشيد هم ستاره اي است مثل ساير ستاره هايي كه ما شبها در آسمان مي بينيم، اما به دليل اينكه اين ستارگان بسيار از ما دور هستند آنها را به شكل نقاط نوراني كوچكي مي بينيم كه البته تمام اين ستارگان به كهكشان راه شيري تعلق دارند.

اين پژوهشگر مركز نجوم اديب اصفهان تصريح كرد: حال اگر بخواهيم نزديك ترين ستاره به منظومه شمسي را تحت قياسي كه گفته شد مشخص كنيم بايد نقطه بعدي كه به عنوان ستاره مورد نظر در خارج از اين دايره است را در 20 كيلومتري اين دايره قرار دهيم حالا چند نقطه، 20 كيلومتر به 20 كيلومتر بايد بگذاريم تا كهكشان راه شيري را بسازد؟ حداقل 200 ميليارد نقطه به عنوان 200 ميليارد ستاره نياز است و به طور كلي مي توان گفت هر كهكشاني در عالم حداقل داراي 100 ميليارد ستاره است.

وي ادامه داد: در اينجاست كه براي بيان فاصله ها چاره اي نداريم جز اينكه از واحد خاصي به نام سال نوري استفاده كنيم يعني مسافتي كه نور در يك سال طي مي كند. مثلا اگر بخواهيم يك مسافت 1000 كيلومتري را با سرعت نور بپيماييم تنها يك سيصدم ثانيه طول خواهد كشيد و حال اگر بخواهيم با همين سرعت نور (كه البته رسيدن به اين سرعت براي انسان غير ممكن است) از يك سر كهكشان به سر ديگر كهكشان راه شيري برويم 100 هزار سال طول خواهد كشيد.

اين پژوهشگر نجوم با اشاره به جايگاه ما در كهكشان راه شيري افزود: كهكشان را ه شيري يك كهكشان مارپيچي است و منظومه شمسي ما در يكي از بازوهاي اين كهكشان يعني تقريبا در حاشيه هاي كهكشان موسوم به بازوي جبار قرار گرفته است.

وي گفت: ما در شبها و در محيطي تاريك مي توانيم قسمتهايي از كهكشان را ببينيم كه به صورت ابري سپيد يا شيري رنگ آسمان سياه بالاي سرمان را مزين كرده است، اما نكته بسيار جالبي وجود دارد و آن اينكه راه شيري زمستان با راه شيري تابستان متفاوت است!

مرادي افزود: در واقع مي توان گفت راه شيري در زمستان از راه شيري در تابستان كم فروغ تر و ديدن آن مشكل تر است همچنين خوشه هاي زيباي ستاره‌يي كه به صورت لكه هاي كوچك ابر مانند و با چشم غير مسلح قابل ديدن هستند در نواحي جنوبي راه شيري و در صورت هاي فلكي قوس و عقربند، اما در زمستان به صورت منظمي در طول اين مسير پراكنده اند.

وي خاطر نشان كرد: ديگر اينكه در راه شيري تابستان، غبارهاي ميان ستاره‌يي كه مانع رسيدن نور ستارگان دور دست مي شوند نيز خودنماترهسند.

اين پژوهشگر مركز نجوم اديب اصفهان با اشاره به دليل اين تفاوت گفت: دليل اصلي تفاوت ميان را ه شيري در تابستان و زمستان اين است كه كره زمين ما درون منظومه شمسي است كه اين منظومه هم خود جزيي از كهكشان راه شيري مي باشد، اما در شب‌هاي تابستان قسمت شب كره زمين به طرف مركز كهكشان راه شيري است و به همين دليل راه شيري را بسيار انبوه تر و درخشان تر مي بينيم چرا كه مركز كهكشان از انبوهي از ستارگان تشكيل شده است؛ اما در زمستان برعكس تابستان، قسمت شب زمين به سمت بازوهاي كهكشان راه شيري هستند كه ديگر از آن تراكم ستاره اي خبري نيست و به همين دليل كم فروغ تر خواهد بود. پس در واقع در شبهاي زمستان مي توانيم بازوهاي كهكشان را و در تابستان مركز كهكشان را ببينيم.

مرادي در پاسخ به پرسش خبرنگار ايسنا در خصوص زمان مناسب براي رصد راه شيري در اين شبها اظهار داشت: در شبهاي اوايل بهمن ماه شما مي توانيد راه شيري را حدود ساعت 9 تا 10 شب بالاي سر خود در آسمان رويت كنيد.